De bedoeling van dit evenement is eigenlijk dubbel. Enerzijds is het voor jonge muzikanten een unieke kans om te tonen wat ze na enkele jaren oefenen al in hun mars hebben en voor ouders en jongere kinderen is het een ideale kans om kennis te maken met de muziekschool en om verschillende muziekinstrumenten even op een rijtje te horen en te zien. Uiteraard staan er heel wat muzikanten van ons jeugdensemble en van de harmonie op het podium. Het programma kan je hier alvast bekijken (dank je, Liesa!).

Iedereen is vanzelfsprekend van harte welkom! Hopelijk tot dan!

4. Heb je nog andere hobby’s buiten het muziek?

Naast de repetities en uitstappen van de harmonie maak ik ook tijd voor tuinieren, het onderhouden van een stukje bos, wat klusjes aan het huis en bij mijn kinderen. Daarnaast probeer ik ook wat te fietsen en te wandelen. Ik reis ook erg graag. Ik woon in Rumbeke en ben er ook Penningmeester van de kerkfabriek en parochiemedewerker.

5. Ik wil graag eens het verhaal horen van de bombardon van je pa die in Frankrijk plots verdween.

In 1968 of 1969 speelden we in een stoet in Marcq-en-Baroeul bij Rijsel. Halfweg was er een pauze voorzien aan een café. We legden er, zoals steeds, de instrumenten op de stoep. Toen we weer moesten verzamelen om te vertrekken, bleek de bombardon van mijn vader, Henri, verdwenen. Dat moest toen zowat het duurste instrument van de harmonie geweest zijn. Willem Soenen en mijn vader gingen naar de politie, terwijl onder andere Denise Buysse en Daniël Coulleit in de buurt op zoek gingen. Een behulpzame Fransman nam meester André Cardoen mee achteraan op zijn moto om te zoeken. De bombardon werd uiteindelijk ontdekt in de tuin van een handelaar in oud ijzer die in een aanpalende straat van het café woonde. De politie bracht alles in orde en bracht mijn vader terug tot bij het muziek, want de stoet en ons korps was inmiddels alweer vertrokken.

6. Wie kies jij als volgende muzikant in de kijker en wat wil je hem vragen?

Ik geef de fakkel door aan Michel Verbeest en wil van hem graag horen hoe onze geit bij hem is terechtgekomen, en hoe de geit uiteindelijk bij de harmonie is terchtgekomen.

Bedankt Dirk! We zullen eens langsgaan bij Michel!

Onze volgende Muzikant in de kijker is wederom een sympathieke Dirk. Dirk C speelt al sinds mensenheugnis klarinet en is de nestor van onze harmonie. Speciaal voor dit interview is hij in zijn dagboek gaan terug bladeren tot in 1955, het jaar dat hij met muziek is gestart. Hij bezorgde ons heel wat informatie en leuke anekdotes. Daarom maken we van deze “muzikant in de kijker” een speciale editie, verdeeld over 2 delen. In deel 1 komen jullie onder meer te weten hoe lang Dirk al klarinet speelt, wie hem destijds muziek leerde, wat er zo speciaal was aan het tornooi in Oedelem en voor welke dirigent hij na al die jaren het meest sympathie heeft! Veel leesplezier! 

1. Wie stimuleerde je om muzikant te worden en hoe en waar leerde je de eerste noten?

Voor deze vraag ben ik in mijn dagboek gedoken. Mijn vader heeft van mij altijd een dagboek bijgehouden waar hij notities in nam. Onderstaande stukjes tekst heb ik daar in teruggevonden.

(foto)

Zoals je kan lezen ben ik in 1955 gestart met muziekschool. Ik zat toen in het derde leerjaar. Toen noemde men notenleer ‘solfige’. Mijn vader noteerde dat ik goed kon zingen, maar wat problemen had met het lezen van de maat. Mijn eerste uitstap was in 1956 in de Heilige Sacramentsprocessie. Ik speelde toen klarinet, een occassieklarinet die bij het Amerikaanse leger gekocht werd voor 2000 Belgische frank.

In 1957 vond ik het volgende stukje tekst terug:

In de muziek maakt hij (Dirk, nvdr) nog tamelijk vorderingen, alhoewel de grote ijver er niet meer is. Hij krijgt nu ‘s zondags samen met de andere jonge muzikanten les in notenleer van 10 tot 11h van meester A. Cardoen en instrumentenleer van 11 tot 12h van zijn vader.

In 1958 noteerde meester Henri het volgende:

Tijdens een kabaretavond ten bate van de muziekmaatschappij mocht Dirk meespelen met het klein orkest, bestaande uit jonge muzikanten die nog naar school gaan. Voor de gelegenheid speelde hij op een saxofoon van meester Hauspie. Alles liep goed af.

2. Wat is een van je mooiste herinneringen tijdens je loopbaan als muzikant en je leukste anekdote?

In het dagboek van Dirk lezen we op zondag 29 juli 1956 het volgende:

Op zondag 29 juli 1956 speelde Harmonie Beselare een wedstrijd in Oedelem bij Brugge. Beselare werd er 2de in 3de categorie. De mensen waren vol bewondering voor al die kleine muzikantjes die werkelijk goed presteerden.

De goede prestatie was echter niet het enige wat Dirk is bijgebleven van die zondagnamiddag. Het stormde namelijk die dag. De muzikanten wachtten binnen in een café tot ze moesten spelen en hadden hun instrumenten buiten opzij gelegd. Toen ze moesten optreden, bleek dat er heel wat zand tot bij de instrumenten was gewaaid. Veel pistons en kleppen zaten vast en 3 instrumenten bleken na wat oplapwerk zelfs helemaal niet meer te bespelen. Toen onze harmonie aan het spelen was, joegen rukwinden de tent van de jury de licht in. Wij zelf zaten in een kiosk te spelen. De jury zat met hun rug naar de muzikanten, omdat ze objectief zouden kunnen oordelen over de muziek. Plots vlogen de papieren van de jury en allerlei partituren overal in het rond.

Na ons optreden konden we onze emoties doorspoelen. Bonnetjes waren er toen nog niet. Eén van onze muzikanten (Karel Degraeve) had er niks beter op gevonden om speelkaarten uit de telen als bonnetjes. Maar in het café waren natuurlijk heel erg veel kaartspelen. Wie uiteindelijk al die pintjes betaald heeft, weet niemand! ‘s Avonds reed de bus met onze muzikanten terug naar huis, maar velen vielen onderweg in slaap!

3. In je loopbaan heb je reeds veel dirigenten gekend,wie was er de beste voor u en aan wie heb je de mooiste herinneringen over gehouden?

Ik heb inderdaad zo’n 8 dirigenten mogen meemaken. De beste herinneringen heb ik overgehouden aan Daniel Vanoverschelde. Hij was dirigent van 1960 tot 1968. Hij was een krak in het vertellen van fantastische verhalen en anekdotes voor of na de repetities in ons toenmalig lokaal ‘De Weegbrug’, bij Jozef en Monique Verhaeghe. De uren dat we ginds samen hebben gezeten zijn niet te tellen.

De beste dirigent voor mij was Rik Vaneyghen. Hij zorgde voor de grote doorbraak van ons korps, samen met wijlen voorzitter Frans Cardoen. We kregen toen ook ons eigen muzieklokaal. Rik was streng en technisch erg verfijnd. Hij koos steeds gekende melodieën, maar dat betekende daarom niet dat ze eenvoudig te spelen waren.

Voorlopig houden we het hierbij. Binnenkort kunnen jullie op www.harmoniebeselare.be terecht voor het vervolg van het interview met Dirk Daarin komen we te weten welke hobby’s Dirk nog heeft naast muziek en hoe het nu juist zat met die gestolen bombardon op uitstap in Frankrijk En natuurlijk komen we dan ook te weten wie de volgende muzikant in de kijker wordt!

Onze Muzikant in de kijker van augustus is de sympathieke Dirk. Hij speelt al langer tuba dan de meeste muzikanten zich kunnen herinneren en is elke week trouw op post voor de repetitie. We leren hem bij “lees meer” beter kennen en komen zo onder meer te weten wat de verste uitstap voor Dirk was met de harmonie, hoe lang hij al lid is en wat Dirk graag zou doen om ons 175-jarig bestaan te vieren!

1. Wat is de verste uitstap die je met de harmonie ooit gemaakt hebt?

Met onze harmonie stopt het ergens vooraan Frankrijk, maar met andere muziekverenigingen (Bissegem, Ledegem, Torhout, Hooglede) ben ik in Duitsland, Nederland en Polen geweest. De mooiste reis was ongetwijfeld toen we de volledige noordkust van Amerika doortrokken, van New York tot Washington.

2. Wat vind jij dat de harmonie moet doen om haar 175-jarig bestaan te vieren volgend jaar?

Als muzikant zou ik ooit wel eens naar Esslingen willen gaan. De harmonie is er ooit al eens geweest, maar ik mocht toen van vaderlief niet mee, omdat ik het de avond ervoor een beetje te bont had gemaakt… Misschien is ons 175-jarig bestaan een goede gelegenheid?

3. Vertel eens even over jouw leven als muzikant, wanneer ben je gestart en wat heb je zoal bespeeld?

Toen ik school liep, was er nog geen sprake van muziekschool. Dat ik nu muziek speel, heb ik te danken aan wijlen André Cardoen (vader van Geert en opa van Bert en Marijke). Hij heeft heel wat van zijn vrije tijd geïnvesteerd om jongeren muziekles te geven. Op woensdagnamiddag was er muziekles en op vrijdag en zaterdag was er repetitie met de harmonie. Op zaterdagvoormiddag volgde ik nog extra les bij Gilbert Nuiten. De beste muziekschool waren ongetwijfeld de vele play-in’s waar ik aan heb deelgenomen. Ik denk dat ik toen zowat alle play-in’s in België en Nederland heb afgeschuimd. Werner Verthe, de dirigent van toen, was lid van Fedekam en hij lokte mij altijd meer naar de play in’s.

Lid van de harmonie ben ik sinds 1974. Ik speelde eerst bugel, daarna hoorn, althoorn en eufonium. Ik veranderde telkens van instrument op vraag van de dirigent. Ondertussen ben ik dus 37 jaar lid van de harmonie.

4. Kan je lid zijn van een harmonie anno 2011 nog vergelijken met lid zijn van een harmonie pakweg 20 jaar geleden? Wat is het grote verschil en was het vroeger beter dan nu?

Vergelijken is altijd moeilijk. Vroeger waren er veel meer ongeschoolde muzikanten en dat lukte toen ook. Er werd erg veel gelachen tijdens de repetitie. We repeteerden toen nog in de bovenzaal boven café De Heksendale. Nu lach ik nog steeds vaak in de repetitie, samen met Geert. Maar dan om heel andere dingen dan vroeger.

5. Last but not least, wie wordt de volgende muzikant in de kijker en wat wil je hem/haar al altijd eens vragen?

De volgende muzikant in de kijker wordt mijn naamgenoot, Dirk, die klarinet speelt. Ik wil graag van hem eens het verhaal horen van de bombardon van zijn pa die in Frankrijk plots verdween.

Bedankt Dirk! We zijn nu al erg benieuwd om dat verhaal te horen!

Muziek is al mijn ganse leven lang een passie. Ik kan onmogelijk naar de radio luisteren zonder mee te zingen, neuriën of fluiten. Ook al heb ik dat melodietje tot dan nog nooit gehoord. Dat speelt geen rol voor mij, tot grote frustratie van mijn omgeving soms, dat wel. De muziekles was naast wiskunde mijn favoriete vak op de basisschool en het stond al snel vast dat ik muziekschool ging volgen. Gitaar, uiteraard.

Tot Christiaan en Geert bij ons thuis op de stoep stonden en er gezamenlijk beslist werd dat het dan toch maar trompet zou worden. Want dan kon ik lid worden van de harmonie, net als mijn vader in zijn jeugd en net als mijn grootvader, alhoewel die geen kaas van muziek gegeten had, maar de vlag dragen, dat was geen probleem.

Nu, een kleine 20 jaar later, heb ik (tenzij ik heb misteld) 14 jaar harmonie achter de rug. De eerste jaren hier en daar eens een repetitie missen wegens “geen zin” of “te moe”. Maar na een 5-tal jaar werden die gemiste repetities steeds kleiner in aantal en werd de muziekvreugde alsmaar groter. Al had dat misschien ook te maken met nieuwe leden die onze harmonie versterkten.

Sinds 2 jaar ben ik nu ook actief bestuurslid. Toen ik afstudeerde (en dus meer vrije tijd kreeg) en Rik als dirigent het stokje erbij neerlegde, heb ik samen met enkele andere jonge muzikanten de stap naar het bestuur gezet, om van onze harmonie terug een levendige harmonie te maken, die meer deed dan die vaste jaarlijkse afspraken. En om er mee voor te zorgen dat er ook naast, voor en na de repetities plaats was voor activiteit en gezelligheid.

Mijn job in een reclamebureau gespecialiseerd in online marketing en mijn passie voor muziek ontmoetten elkaar ongeveer op datzelfde moment in deze website, een hobby die veel meer tijd in beslag neemt dan ik ooit durfde vermoeden. Maar de leuke reacties van vrienden, kennissen en vreemden, en het plezier dat ik er zelf nog altijd aan beleef, zorgen ervoor dat ik het webmaster zijn nog altijd heel erg fijn vind. En dus hoop ik dat ik jullie nog een hele tijd mag verblijden met nieuwe berichtjes en volgende muzikanten in de kijker.

De eerstvolgende wordt trouwens Dirk Devlies. Want van hem heb ik altijd al willen weten welke de verste uitstap was die hij met onze harmonie ooit maakte.

Op vrijdagavond warmen we ons langzaam op. Enkele leden van onze harmonie (Jana, Lies & Mathijs) treden op met de  Boucky-family (vanaf 19h00) op Bal in de Nieuwstroate. Enkele tientallen meters verder, in de Sint-Martinuskerk verzorgt een ander muzikaal ensemble, Toet Ensemble (waaronder Isabel, Inge en Benedicte) de plechtige opening (20h00) van de Kunsttentoonstelling Oud en Jong, georganiseerd door het Davidsfonds Beselare.

Op zaterdagavond treedt het Beselaarse Jeugdensemble op op de avondmarkt in het centrum van Beselare. Het optreden start op 19h00 en gaat door voor de deur van Dokter Van Den Berghe (Beselarestraat 227). Tijdens het optreden kan genoten worden van een drankje aan de bar van de harmonie.

Op zondagnamiddag stapt Harmonie Beselare traditiegetrouw mee in de heksenstoet. We begeleiden de bezemdanseresjes die rond Sefa Bubbels dansen. Voor wie nog niet helemaal overtuigd is dat de heksenstoet de moeite waard is, hebben we nog dit aperitiefhapje, dat dit weekend te zien was in Vlaanderen Vakantieland.

1. Wat is naast klarinet je favoriete instrument en zou je nog graag een ander instrument leren?

Tegen alle verwachtingen in vind ik de trompet wel iets hebben! Je kunt er veel show mee geven, alleen al door de verschillende sourdines die ze gebruiken. Je kunt er ook veel gevoel in leggen. De trompetsolo bij ons vorige lenteconcert viel bij mij dan ook zeker in de smaak. Die rivaliteit tussen klarinetten en trompetten is dus bij mij niet van tel! (soms gewoon een beetje voor de fun!)
Voor het moment ben ik niet van plan om een nieuw instrument aan te leren, maar het is zeker niet uitgesloten. Trompet hoor ik wel graag, toch zou ik het zelf niet aanleren. Velen zeggen dat ik dé persoon ben om dwarsfluit te spelen. Daar ben ikzelf wel nog niet zo overtuigd van…

2. Wat of welk project wil jij wel nog eens graag met de harmonie doen?

Ik zou graag nog eens op kamp gaan met de harmonie ipv een repetitiedag. Dan is er wat afwisseling tussen het repeteren en enkele andere activiteiten. Maar ik hoor dat er al plannen zijn om met de jeugd op kamp te gaan, dus dat komt wel in orde! Een ander project is eens meedoen aan een wedstrijd met de harmonie of eens optreden voor een groot publiek. Een concert geven in het buitenland is iets wat ik graag nog zou meemaken.
Verder vind ik dat de agenda van de harmonie voor dit jaar al aardig vol raakt, dus heb ik geen inspiratie meer…

3. Van wat kan je nog genieten naast de muziek?

Naast muziek zijn er nog vele dingen waar ik van kan genieten. Eens uit de bol gaan met vrienden is een van mijn favorieten! Ik ga ook graag op reis, het liefst naar warmere oorden. Waar ik nog van kan genieten is winkelen, lekker eten,… of gewoon eens lekker niets doen en uitslapen

4. Hoe lastig is het werkelijk met 2 oudere broers?

Zóó lastig is dat niet! Je moet ze weten aan te pakken en je ‘mannetje’ staan. Ik ben wel blij met twee oudere broers. Het heeft ook z’n voordelen! Als je langer wil blijven op een fuif: ‘Mathias of David zal je wel komen halen’ of het langer wegblijven na de muziekrepetitie… wat iedereen wel duidelijk gemerkt heeft. Ze zijn ook wel een voorbeeld voor mij, hoe ik iets moet doen of juist NIET moet doen! Zoals velen zeggen, mag het ‘kakkernestje’ altijd meer, dus dat zal dan wel kloppen zeker?

5. Mooiste herinnering in de harmonie?

Ik heb al heel wat toffe herinneringen aan de harmonie. We zijn vorige zomer naar de Efteling geweest met een klein groepje van de harmonie, dat is wel iets wat me zal bijblijven. De fietstocht, de verschillende uitstapjes, maar ook gewoon de vrijdagavonden zelf zijn ook mooie herinneringen. Na 2 uurtjes spelen eens gezellig wat bijpraten. In de zomervakantie kan dat al wat langer uitlopen met als gevolg dat er enkele hongertjes gestild moeten worden. En dan zijn we nog lang niet thuis! :p

6. Wie wordt de volgende muzikant in de kijker en wat wil je hem/haar graag vragen?

Ik geef de eer aan Brecht om de volgende muzikant in de kijker te worden! Een trompettist natuurlijk! Hij is ook de webmaster van deze site. Ik vraag me dus af hoe hij zichzelf zal aankondigen als muzikant in de kijker?

Bedankt Heleen! Euh, we zullen het hem zeker vragen!

6. Wat staat op je verlanglijstje van activiteiten/optredens waar je ooit nog eens wil aan deelnemen als dirigent?

Dat zijn er heel veel: een project met een bekend artiest, deelnemen aan een festival/wedstrijd in het buitenland, een project/spektakel met andere kunsttakken, een première van een werk dirigeren, een cd-opname leiden, deelnemen aan het WMC en misschien ook wel eens een dirigentenwedstrijd omdat dat wat deuren opent. Om een professioneel orkest te dirigeren heb ik geen ambitie. Iedereen weet trouwens dat werken met professionelen niet altijd van het meest gemakkelijke of aangename is. Professionele muzikanten hebben immers hun eigen mening en idee over de muziek. Dan moet je al van goeien huize zijn om zo’n muzikanten te inspireren en vooral over voldoende maturiteit beschikken om geloofd te worden. Volgens mij één van de redenen waarom er zoveel oude dirigenten zijn. Veel professionele orkesten zijn een heel gesloten muzikaal apparaat, alle muzikanten zijn immers al jaren gewoon om met elkaar tesamen te spelen op een bepaalde manier. Het is een immens zware taak om daar opnieuw het warm water uit te vinden. Het niveau is dus absoluut geen parameter om je als dirigent te amuseren.

7. Wat doe je als je eens niet bezig bent met muziek? Of gebeurt dat zelden of nooit?

Dat gebeurt zelden. Alles heeft op een bepaalde manier wel rechtstreeks of onrechtstreeks te maken met muziek. Zelfs dit interviewke invullen! Van al de rest ken ik ook niks… Het spijt me, ik moet jullie allemaal ontgoochelen. Naast wat mountainbiken (we moeten trouwens eens dringend met een aantal Beselaarse muzikanten gaan MTB’en: Bij deze Bert, David,… wanneer spreken we af?) af en toe eens aan het fornuis staan en de hond zot maken, is het meeste muziek wat de klok slaat.

8. Wat moeten we doen om jou minstens nog een jaar of 10 als dirigent in Beselare te houden?

Cho, moeilijke vraag. Willen jullie dat wel? Zie maar dat jullie me niet eerder beu zijn dan ik jullie! Ik zeg altijd 10 jaar wil ik in een vereniging blijven omdat rond die periode dikwijls de chemie tussen dirigent en muzikanten een beetje uitgewerkt is. Dat heeft niks te maken met een goeie of slechte groep, dat is gewoon zo. Misschien moet ik dat ondertussen een beetje bijstellen: zolang je het gevoel hebt dat je verhaal nog niet uitverteld is en dat er nog groeimarge is op structureel en muzikaal vlak, is mijn job als dirigent nog niet af. Zolang ik van de vereniging voldoende signalen krijg dat ze in mijn verhaal meewillen en -kunnen heb ik geen reden om ergens te vertrekken. Ik weet daarbij ook dat ik hierin niet altijd de makkelijkste ben. De weg die ik bewandel is niet altijd die van het minste werk voor bestuursmensen. Maar ik probeer met mijn ideeën altijd resultaten te boeken en voor de verdere groei van de vereniging te kiezen. Veel valt of staat met de inzet en de wil van de vereniging om hierin mee te gaan natuurlijk, maar dat je hierbij fouten maakt is onvermijdelijk. Ik vind het in een vereniging ook belangrijk dat nieuwe ideeën, die op het eerste zicht kinderlijk onhaalbaar lijken, toch een kans krijgen… Soms ontstaan de mooiste projecten uit een heel simpel idee of zelfs droombeeld, soms is het gewoon ook een ‘scheet in een fles’ en moet je na de eerste realisatie zeggen: zo doen we het nooit meer. Maar alles moet een kans krijgen. Daarom vind ik het prachtig dat we nu bijvoorbeeld een barbecuefeest in september en een muziekkamp voor onze jeugd in februari 2012 voor het eerst op ons programma staan hebben. Allemaal zaken die tot de sfeer in de vereniging bijdragen. Ik hoop dat we op deze manier ook van ons jubileumjaar 2012 iets prachtigs kunnen maken!

9. Wat vind jij het meest vreselijke blaasinstrument en waarom?

Ik heb er geen, althans geen die tot de standaard harmonie -of fanfarebezetting behoren. Iemand met een doedelzak komt al in een gevaarlijke zone terecht.

Onder mijn eigen naam en onder een andere naam :-p Laat ons stellen dat ik pas mijn echte naam gebruik als ik echt tevreden ben van een compositie of arrangement: het werk met een meerwaarde zeg maar . Ik heb maar 1 pseudoniem en dat lijkt eigenlijk betrekkelijk op mijn echte naam… Aan de pientere lezers/muzikanten om op onderzoek te gaan.

Voor mij zijn ze allemaal interessant! Misschien iemand uit mijn favoriete sectie van het orkest: de 3e klarinetten: Heleen. En ik zou wel eens willen weten hoe lastig het nu werkelijk is met 2 oudere broers!

1. Wil je graag van het “dirigentschap” leven? Of wil je op termijn graag een andere/extra job? En wat zou dat dan worden?

Ik denk dat het evident is dat als je een opleiding directie gaat volgen, je uiteindelijk in een ideale wereld van het “dirigentschap” wil gaan leven. Helaas is dit in Vlaanderen, ondanks het hoge niveau van de blaasmuziekverenigingen eenvoudigweg niet haalbaar, omwille van de structuur van het muziekonderwijssysteem in België. In Nederland bv. hangt de muziekopleiding vast aan de plaatselijke harmonie/fanfare en zijn de inschrijvingsgelden veel hoger. Bovendien dien je als lid van een Nederlandse muziekvereniging lidgeld te betalen, soms meer dan 100€ per jaar. In ruil krijg je een gedegen opleiding van professionele muzikanten en soms ook de dirigent, waarbij je om de zoveel jaar een nationaal geijkt examen aflegt. Een Nederlandse vereniging zit dus gemiddeld met meer geld in het laatje, maar moet meer zaken bekostigen.

Als ik dus ooit volledig van het dirigentschap wil gaan leven, zou er voor mij niks anders op zitten dan naar het buitenland te trekken. Daarom kijk ik eerst liever uit naar een andere job die ik kan combineren met het dirigeren. Het spreekt voor zich dat dit voor mij het liefst een job in de muziekwereld zou zijn.

2. Welke is de grootste zaal waar je ooit al hebt opgetreden?

Opgetreden is natuurlijk veel gezegd. Je bent in zo’n shows als die van Helmut Lotti maar een klein radertje hé. Eén muzikantje van de zovele op het podium, één medewerker van de zovele crew-leden.
De zalen die op mij wel het grootste indruk nalieten kwa omvang waren Vorst Nationaal (8000), Sportpaleis (12000), de KölnArena (16000) te Keulen, Wiener StadtHalle (13000) te Wenen. De boost die je krijgt als zo’n publiek applaudisseert of uit hun dak gaat is onbeschrijfelijk. Al zie je tijdens het optreden van het publiek natuurlijk behoorlijk weinig, je hoort ze wel. De 2 optredens op de Memorial Van Damme in een bomvol Koning Boudewijnstadion waren ook wel onvergetelijke momenten. Vooral omdat je dan ook achter de schermen het hele gebeuren kan meemaken. Je kan als het ware langs piste staan kijken en de spurters op 10 meter van je neus zien passeren. Ik herinner me nog dat we het Russisch Volkslied speelden voor Isenbajeva’s zoveelste wereldrecord.

Na de memorial liepen de muzikanten in hun smoking/concertjurk nog eens de 400 meter op de befaamde piste van het Koning Boudewijnstadion. Ik werd eervol 7e en moest nog een kwartier bekomen…

Ook het optreden op het TROS-gala in de AmsterdamArena (stadion van AJAX) zal ik niet gauw meer vergeten, we speelden er met Lotti, Lee Towers, Lionel Ritchie en natuurlijk ook Franz Bauer!

3. Wat is het meest fantastische muzikale optreden dat je ooit live hebt bijgewoond?

Zoiets is heel relatief natuurlijk. Veel hangt af van je gemoedstoestand en je verwachtingspatroon wanneer je de concertzaal binnenstapt. Soms ga ja naar een professioneel orkest of solist luisteren waar je al veel positiefs over gehoord hebt en kom je totaal ontgoocheld buiten omdat het toch niet dat ongelooflijke concert was waar je al maandenlang naar verlangde. Het omgekeerde kan ook. Soms verwacht je heel weinig en ben je toch positief verrast.

Daarbij komt ook nog eens dat je als muzikant zelf evolueert. 15 jaar geleden vond ik een bepaald concert fantastisch waar ik nu de cd waardeloos van vindt. Dan denk je: vond ik dat toen in die tijd echt zo goed? Je muzikale waarden passen zich met de tijd wat aan. Je gaat op andere dingen letten, wat ervoor zorgt dat je op een andere manier zaken gaat appreciëren.

De optredens die me zelf bijblijven zijn o.a. het winnende optreden van fanfare De Kempenbloei uit Achel op het WMC (Wereld Muziek Concours) 2009 in Kerkrade, het premièreconcert van de 3e symfonie van Johan de Meij ‘Planet Earth’ door de Harmonie St.-Cecilia uit Mheer (NL), een concert van de befaamde trombonist Joe Alessi op het conservatorium van Antwerpen, een concert van de Engelse Cory Brass Band in Harelbeke vorig jaar,…

Zoals je ziet ben ik toch wel vakidioot en kan ik wel enorm genieten van blaasmuziekconcerten. Wat me ooit ook nog in mijn stoel van ontzag deed verstijven was een optreden van de King’s Singers (een 6-koppig mannenkoor).

4. Wat is het meest storende voor jou als dirigent tijdens een repetitie?

Ik denk van mezelf dat ik behoorlijk verdraagzaam ben op en dat ik wel veel toelaat op repetities. Verbeter me als dat niet zo is! Ik vind niet gauw iets storend, zolang er goed en deftig gewerkt kan worden en je achteraf het gevoel hebt dat je iets bereikt hebt. Je voelt al snel aan het orkest voor je of zij er ook zin in hebben of niet. Het is dan de truuk om op dezelfde golflengte de repetitie trachten in te kleden. We werken in de blaasmuziek voor het grootste deel met amateurs (en dit woord in de beste betekenis van het woord: liefhebben). Dat betekent dat deze mensen al dikwijls een zware dagtaak erop zitten hebben als ze voor jouw neus komen zitten en dan vraag jij nog eens 2u uiterste concentratie. Soms lukt dat ook. Soms hebben je muzikanten het er niet zo op gezien en dan moet je je repetitieplanning wat aanpassen aan het moment.
Wat mij zoal kan storen:

• Als muzikanten doorspelen wanneer je het hebt stil gelegd, vooral als de tijd voor het concert behoorlijk kort wordt, zijn dit de kleine dingen waardoor dikwijls wat tijd verloren wordt.
• Wat ook wel eens kan tegenvallen is dat muzikanten niet tellen, niet weten waar ze zitten, de dirigent daarna teken doet waar ze moeten inzetten, maar die muzikanten dan ook niet kijken naar de dirigent waardoor ze uiteindelijk nog altijd niet weten waar ze zitten. Één gouden raad: als je niet meer weet waar je zit, hou je instrument aan je mond en wacht tot de dirigent teken doet aan jou. Als hij daarna vraagt waarom je niet meespeelde, zeg je gewoon dat je aan het wachten was op zijn teken.
• 4Praatjes maken tijdens de repetitie zodanig luid of met velen tegelijk dat de dirigent zonder moeite in het gesprek zou kunnen inpikken en een praatje meeslaan… Altijd gevaarlijk als een andere instrumentengroep behandeld wordt. Zo ontstaat het fenomeen van het eindeloos herhalen van repetitiecijfers of -letters. Je kent het wel: ‘tutti, idereen, 4 voor A. Allemaal 4 maten voor A. We beginnen 4 voor A!’ Koetjes -en kalfjesmuzikant: ‘Waar beginnen we?’

5. Beschouw je dirigeren echt als je werk of is het eerder een hobby die je werk geworden is en iets dat je nog steeds erg graag doet?

Ik beschouw het als een serieuze hobby waar ik enorm van hou. Het is ondertussen een deel van mijn leven geworden, waar je eigenlijk ook alles aan aanpast. Velen zeggen: je moet er veel voor laten. Dat is waar, maar je krijgt er ook veel voor terug en dan bedoel ik niet alleen muzikaal. Je leert heel wat mensen kennen, wat het natuurlijk des te boeiender maakt. Zolang ik het graag doe en ik het dirigeren niet als verplichting of sleur zie, zal ik het ook blijven doen. Dikwijls is het de voorbereiding naar een concert toe en het gevoel na dat geslaagd concert die me bevestigt: wat is het toch heerlijk dirigent te zijn! En daarbij heb ik het natuurlijk alleen maar getroffen met zo’n schitterende bendes van orkesten. Het zijn ook de muzikanten die me op tijd en stond een voldoende drijfveer geven. Als ik het signaal van de groep krijg dat de wil om er iets van te maken aanwezig is, straal ik dat af op de groep en omgekeerd ook natuurlijk. Zonder die bepaalde chemie, is dirigeren inderdaad een zware taak.

Volgende week, exclusief op www.harmoniebeselare.be, het 2de deel van het interview met onze dirigent! We komen onder meer te weten welk blaasinstrument Pieter rillingen bezorgt en onder welke schuilnamen hij zoal componeert!

1. Vertel eens, hoe heeft de muziekmicrobe jou gebeten? Ben je van kindsaf gestart met muziekles? En heb je meteen voor trompet gekozen?

De muziekmicrobe is via mijn vader ingegeven en met de jaren verder gegroeid. Vanaf kindsbeen ben ik gestart met muziekschool en ik heb die helemaal doorlopen. Toen was dat nog 7 jaar notenleer, muziekgeschiedenis en trompetles. Daarna heb ik ook nog enkele jaren extra trompetles gevolgd in Ieper, bij dhr. Bart Coppé.

2. Voor je naar Beselare verhuisde speelde je in de fanfare in Zwevegem juist? Heb je daar nu nog steeds connecties?

Ik heb er inderdaad nog steeds connecties, al speel ik er niet meer mee. Ik pik wel af en toe nog eens een concert mee!

3. Als ik me niet vergis, speel je ook nog in een Big Band in Ieper? Of was dat een eenmalig initiatief van de muziekschool?

De Big Band is een gelegenheidsgroepje, dat bestaat uit leraren en oud-leerlingen van de muziekacademie van Ieper. We treden enkel op bij speciale gelegenheden zoals het jaarlijkse lerarenconcert of de opening van de nieuwe muziekschool.

4. Waar kan je naast muziek nog van genieten?

Ik kan genieten van lekker eten en van buiten in de natuur te zijn. Maar samen musiceren heeft toch nog een andere dimensie en daar heb ik zeker de beste herinneringen aan. Ik wil graag in de toekomst proberen om meer tijd vrij te maken om naar concerten te gaan luisteren of zelf te spelen.

5. Hoe heb jij je voorbereid op je fantastische solo tijdens ons voorbije lenteconcert ?

Om eerlijk te zijn te weinig… Een wat betere voorbereiding zou zeker niet slecht geweest zijn. Ik hoop dat het publiek er toch van heeft genoten.

6. Wie wordt de volgende muzikant in de kijker en wat wil je hem/haar al altijd eens vragen ?

Onze dirigent Pieter wordt de volgende muzikant in de kijker! Zoals we allemaal weten, componeert en bewerkt hij veel mooie muziek. Ik had graag eens geweten onder welke namen/schuilnamen hij deze muziek bewerkt & componeert en wanneer al of niet zijn echte naam vermeld wordt? Ik heb soms het vermoeden dat we muziek spelen die hij geschreven heeft onder schuilnaam

Bedankt Bart! We zullen het hem zeker vragen!